पांचवी शेतां
तांबड्या मातीयेन पांघरुन घेतली
हरली नांगरा वीळी
तांचेर कलमेन जैत केली

चीकट माती सुकली
घट्ट आंगणा ती जाली
वंय काडून कडेक
वणत थंय केली

भौवतणचे भाट
केले भुंय सपाट
माडाचे चीरून वाशे आनी
मदी डांबरी वाट

खड्डे जाले डोंगर
करपोवन रेंना पेटली
तळपा फोडुन पलय
खाण कशी खणली

अन्न जाला सवाय रे
शेतकार काडता दूखां
मातीयेक चडला दर आनी
परके भोगता सुखां

म्हंणता सुपीक भुंय आमची
वरून मांडल्या बाजाराक
लाख मेजूंक, एक कुडकाे घेंऊक
तांक ना गोंयकाराक

लजेक सोडलो धंदो
सुस्तेक पसरो वीकलो
हात पसरूंक आता
चाकरीक वचूंक लागलो

पुर्वजांचाे थेवो हो
भांगराळे गोंयचो
इबाडु नाका रे
फूडार भुरग्यांचो

सिर्द्धाथ च्यारी

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here